Współczesne techniki terapeutyczne, takie jak hipnoterapia i ustawienia systemowe wg Berta Hellingera, zyskują na popularności dzięki swoim unikalnym podejściom do uzdrawiania psychicznego i emocjonalnego. Interesujący kontekst do tych metod wprowadza teoria pól morficznych autorstwa biologa Ruperta Sheldrake’a. Ale co to są pola morficzne i jak mogą one wpływać na te terapie?
Czym są Pola Morficzne?
Pola morficzne to koncepcja wprowadzona przez Ruperta Sheldrake’a. Teoria zakłada, że istnieją niewidzialne pola energetyczne, które kształtują nie tylko zachowania jednostek, ale także wzorce w przyrodzie i kulturze. Podczas gdy pola morfogenetyczne kształtują formę, pola behawioralne oddziałują na zachowania. Pola organizujące społeczności, takie jak stada ptaków, ławice ryb i kolonie termitów, nazywane są polami społecznymi. Wszystkie te rodzaje pól to pola morficzne. Każde pole morficzne posiada swoją własną pamięć, która jest dostępna poprzez rezonans morficzny.
“Porządek ukryty wiąże się z pewnym rodzajem pamięci wyrażanej za sprawą pól kwantowych i ogólnie rzecz biorąc daje się uzgodnić z ideami prezentowanymi w tej książce. (…) Rezonans morficzny i pola morficzne można odnosić do fizyki współczesnej również poprzez dodatkowe wymiary czasoprzestrzeni. Choć nasze zdroworozsądkowe myślenie ogranicza się do trzech wymiarów przestrzennych i jednego czasowego, jak w fizyce newtonowskiej, fizyka poczyniła dalsze kroki, dodając kolejne wymiary. W ogólnej teorii względności, przedstawionej po raz pierwszy w 1915 r., Einstein traktował czasoprzestrzeń jako czterowymiarową. W latach 20. XX wieku w teorii Kaluzy-Kleina czasoprzestrzeń rozszerzono do pięciu wymiarów w celu wypracowania zunifikowanej teorii pola grawitacyjnego i elektromagnetycznego. Żywione współcześnie nadzieje na zunifikowanie znanych fizyce pól, łącznie z mocnymi i słabymi siłami jądrowymi, wiążą się głównie z teorią superstrun, z dziesięcioma wymiarami lub z M-teorią (skrót od „teorii nadrzędnej”, ang. master theory), w której wymiarów jest jedenaście.
Wartość teorii superstrun lub M-teorii jest dyskutowana, jednak samo ich istnienie dowodzi, że dodatkowe wymiary nie są już domeną spekulacji ezoterycznych, ale stanowią główny nurt współczesnej fizyki. Co jednak sprawiają owe dodatkowe wymiary i jaką czynią różnicę? Niektórzy fizycy twierdzą, że obejmują one „pola informacyjne”, które mogłyby pomóc w wyjaśnieniu zjawisk związanych z życiem i umysłem.”
Rupert Sheldrake, fragment książki “Nowa biologia”
Pola morficzne działają jak rodzaj niewidzialnej matrycy, z której czerpią organizmy i systemy, by przejawiać określone formy i zachowania. Pola morficzne mają pamięć zbiorową, przechowując informacje z przeszłych doświadczeń i wpływając na obecne i przyszłe zachowania. Koncepcja ta oferuje fascynujące wyjaśnienia dla różnych zjawisk w królestwie zwierząt oraz wśród relacji międzyludzkich.
Pola Morficzne wśród zwierząt
Właściwie obserwacja świata zwierząt zaczęła się od pewnej japońskiej małpy. Pisałam o tym wcześniej
Dla kolejnego przykładu, w eksperymentach prowadzonych przez kilka dekad zaobserwowano, że szczury mogą szybciej uczyć się zadań, jeśli inne szczury tej samej rasy już wcześniej opanowały te zadania. W badaniach W. McDougalla, szczury były uczone, jak uciekać z labiryntu wodnego. Zaobserwowano, że kolejne pokolenia szczurów uczyły się tego zadania szybciej niż poprzednie, nawet jeśli nie były bezpośrednio szkolone przez swoich rodziców. Ten postęp w nauce występował również wśród szczurów, które były oddzielone od innych na dużą odległość geograficzną oraz przez wiele pokoleń.
To zjawisko sugeruje, że wyuczone zachowanie w jakiś sposób wpływało na inne szczury tej samej rasy za pomocą mechanizmu niegenetycznego. Zjawisko to jest zgodne z hipotezą rezonansu morficznego Sheldrake’a, która zakłada, że wyuczone zachowania i wzorce wpływają na przyszłe pokolenia poprzez zbiorową pamięć lub właśnie tzw: pole.
Innym uderzającym przykładem pól morficznych jest zachowanie sikorek w Wielkiej Brytanii. Na początku XX wieku sikorki zaczęły dziobać folię na butelkach mleka, aby dostać się do śmietanki. To zachowanie szybko rozprzestrzeniło się po całym kraju w sposób, który trudno było wyjaśnić jedynie obserwacyjnym uczeniem się, zwłaszcza biorąc pod uwagę ograniczoną mobilność tych ptaków. Wygląda na to, że takie zachowanie rozprzestrzeniło się poprzez pole morficzne, gdzie nowy wzorzec zachowania został przekazany w całej populacji sikorek za pomocą rezonansu morficznego.
Związek Pól Morficznych z Hipnoterapią
Hipnoterapia, jako forma terapii, opiera się na zdolności ludzkiego umysłu do zmiany stanów świadomości i przekształcania negatywnych wzorców myślenia i zachowania. Koncepcja pól morficznych wzbogaca hipnoterapię poprzez założenie, że indywidualne wzorce myślenia i zachowania mogą być częścią większych, zbiorowych pól energetycznych.
Skoro istnieje niewidzialne pole wpływające na kształt i formę organizmów oraz na ich zachowania to pola te mogą również oddziaływać na społeczne struktury i organizacje, takie jak stada ptaków, ławice ryb czy kolonie termitów, tworząc pola społeczne.
Z kolei kolektywna świadomość odnosi się do wspólnych przekonań, myśli i wiedzy w danej grupie ludzi. Jest to koncepcja mówiąca, że społeczności posiadają zbiorową świadomość, która wykracza poza indywidualne myśli i uczucia poszczególnych osób.
Obie koncepcje są ze sobą powiązane w kontekście zbiorowego wpływu na jednostki i społeczności. Pola morficzne mogą być postrzegane jako mechanizm, poprzez który kolektywna świadomość manifestuje się w świecie fizycznym i społecznym. Świadomie wchodząc w stan hipnotyczny jesteś w stanie nie tylko dotrzeć do zakamarków własnej pamięci, ale również masz szansę samodzielnie ściągać informacje z Wszechświata.
Rezonans morficzny, który jest właściwością pól morficznych wyjaśnia jak doświadczenia i wiedza jednej jednostki lub grupy mogą wpływać na inne, nawet bez bezpośredniego kontaktu. To połączenie między polami morficznymi a kolektywną świadomością sugeruje, że nasze myśli i działania są częścią większego, zintegrowanego systemu, który wykracza poza indywidualne istnienie.
Pola Morficzne a Ustawienia Systemowe
Terapeutyczne zastosowanie pól morficznych u ludzi to nie tylko “sczytywanie” informacji podczas sesji hipnozy, ale również w pracy z grupą podczas sesji ustawień.
Ustawienia systemowe wg Berta Hellingera koncentrują się na uzdrawianiu dynamiki rodzinnej i systemowej poprzez ujawnianie i transformowanie ukrytych wzorców i lojalności. Teoria pól morficznych dostarcza naukowego wyjaśnienia dla fenomenów obserwowanych podczas sesji ustawień, takich jak poczucie wspólnego pola lub energii, które wpływa na uczestników. W ustawieniach systemowych pole morficzne rodziny lub systemu jest widziane jako nośnik pamięci zbiorowej, wpływając na zachowania i losy jej członków. Nagle powtarzające się w rodzinie choroby, powielające się schematy, klątwy rodowe nabierają zupełnie innego wymiaru.
Integracja teorii pól morficznych z hipnoterapią i ustawieniami systemowymi jest od wielu lat moją pasją, która pomaga mi w holistyczny sposób prowadzić sesje z moimi klientami. Wykorzystując świadomość pól morficznych, jestem w stanie lepiej zrozumieć i pracować z głębszymi warstwami psychiki moich klientów. Przykładowo, w hipnoterapii mogę prowadzić klienta do uwolnienia się od negatywnych wzorców poprzez zmienienie energii pola morficznego, do którego należy. W ustawieniach systemowych, rozpoznając wpływ pól morficznych pomagam klientom w odkryciu i transformacji ukrytych dynamik rodzinnych.
Podsumowanie
Teoria pól morficznych Ruperta Sheldrake’a oferuje fascynujące wglądy, które spektakularnie wzbogacają praktykę hipnoterapii i ustawień systemowych wg Berta Hellingera. Rozumienie i wykorzystanie tych niewidzialnych pól energetycznych może pomóc nam w osiągnięciu głębszych i bardziej trwałych zmian.
Żyjemy bez wątpienia w fascynującym momencie historii ludzkości. To czas, kiedy technologia i nauka z oszałamiającą szybkością fundują nam coraz to nowe wynalazki, odkrycia i możliwości. Jednak dopiero wsłuchując się w siebie, w pole własnego serca, mamy prawdziwy wgląd zarówno w wiedzę dotyczącą nas samych, jak i tego, w jaki sposób funkcjonuje otaczający nas świat. Miłość zwana życiem przemawia językiem wykraczającym poza czas, przestrzeń – czy gatunki.